Bireysel Üretkenlik Üzerine Bir Duruş

Sürekli kendi üretkenlik anlayışımı yeniden gözden geçiriyorum. Aşağıdaki metin bu sorgulamanın bir özeti niteliğindedir.

Ben insanların daha çok çalışması gerektiğini düşünmüyorum.
Daha hızlı olmalarını, daha erken kalkmalarını ya da kendilerini daha fazla zorlamalarını gerekli bulmuyorum.

Çünkü biliyorum ki, çoğu insanın sorunu tembellik değil; anlamı göz ardı ederek yanlış hedeflere, yanlış sistemlerle koşuyor olmak.

Düşe kalka yıllar içinde şu aşağıdakilerin önemini kavradım. Belki size yardımı olur diye paylaşmak isterim.

1. Anlamsız hız yorar
   Çünkü hız, her zaman ilerleme değildir.
   Çoğu zaman yanlış yöne daha çabuk gitmektir.

2. Herkes için geçerli sistemler yoktur
   Hepimiz başkayız. Herkese iyi gelen tek bir sistem ve formül yoktur. Anlamı ve insanı yok sayan her yöntem perişan eder.

3. Disiplin fetişi sürdürülemez
   Herkes sabah 5’te kalkıp spora gidemez.

   Her gün aynı performansla, aynı tempoyla, aynı sonuçları beklemek
   insanı güçlendirmez, tam tersine zayıflatır.

4. Sürekli üretmek doğru bir hedef değildir
   Bazen durmak gerekir.
   Bazen geri çekilmek.
   Çoğu zaman sadece izlemek ve anlamak sağlıklı üretkenliğin anahtarıdır.

5. Üretkenlik kimliğiniz olamaz
   İnsanın değeri, ürettiği çıktı ile ölçülemez. (Uzunca bir süre tam tersini düşündüm.) Üretkenlik, insanın kendini kanıtlama aracı olamaz.

Yıllar içinde anladım ki çoğu insan (ben dahil) ne yapması gerektiğini düşünmekten, neyi yapmayı bırakması gerektiğini göremez olmuş.

Üretkenliğin bir hiyerarşisi olduğunu düşünüyorum:

Anlam → Yön → Sistem → Ritim → Odak → Araç

(Merak edenler sorsun belki detaylarını açıklarım.)

Herkes üretkenliğin anlamını sorgulamadan araç ve sistem tuzağına düşüyor.
İstediği sonucu alamayınca ritmi artırıyor ve makineyi yakıyor.

Sonra bir süre küser gibi oluyor.
Enerji toplayınca yeniden deniyor.
Çoğu zaman aynı yere tekrar düşüyor.

Hedefler onaylanma arzumuzu perçinleyerek bizi kendimizden uzaklaştırmak için değil, yaşamdaki anlamımızı desteklemek için tasarlanmalı.

Yanlış hedefleri ayıklamalı, gereksiz sistemleri sadeleştirmeli,
aceleyi yavaşlatmalı ve zamanından önce sahnesine çıkmamalı insan.

Eğer üretkenlik seni büyütmek yerine tüketiyorsa, yeniden hizalanma zamanıdır.

---